Τελικά όπως αποδείχθηκε πάνω στο παρκέ η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι με τη Ζιελόνα Γκόρα ήταν απλά μια παρένθεση στην συνήθης κακή εικόνα του φετινού ΑΡΗ. Μόλις 10' εμφανίσθηκε ο ΑΡΗΣ κόντρα στην Κύμη με αποτέλεσμα να στηθεί άλλο ένα πάρτι ντροπής στην πλάτη της αγαπημένης μας ομάδος.

Ημέρες που θυμίζουν την εποχή με το banτης FIBAόπου οι Έλληνες παίκτες μαζί με τον ταλαίπωρο Τζέρεμι Χάντ προσπαθούσαν να κρατήσουν τη σημαία του ΑΡΗ ψηλά. Κάπως έτσι και σήμερα όπου μετά τον τραυματισμό του Μπένσον με την υπέρ μας διαφορά να έχει φθάσει στο +10 και το "αναγκαστικό" ροτέισον του Π.Γιαννάκη η ομάδα σταδιακά άρχισε να πέφτει μέχρι το δεύτερο ημίχρονο όπου ήρθε η οριστική κατάρρευση. Όσο τραγικός και αν ο Χρηστίδης και ο Μούρτος σήμερα, όσα εύκολα καλάθια και αν έχασε ο Τσαϊρέλης και όσο μακρινά και αν έμεινε ο Μποχωρίδης σε σχέση με την απόδοση του στην Πολώνια σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το χάλι που παρακολουθήσαμε σήμερα. Ο Μπένσον που είναι ο μόνος διασωθέντας από τις επιλογές του κόουτς στους ξένους τραυματίστηκε νωρίς και εγκατέλειψε. Ο Μπέλ ήθελε αλλά δεν μπορούσε και ο Γουίβερ μάλλον περισσότερο μας κορόιδευε παρά πάλευε να βοηθήσει την ομάδα του. Πάλεψε ο Αθηναίου, πάλεψε ο Βασιλόπουλος, πάλεψε ο Τσαϊρέλης αλλά αν μπορούσαν αυτοί οι παίκτες να σηκώσουν στις πλάτες τους τον ΑΡΗ δεν θα ψάχναμε κάθε χρονιά και θα χρυσοπληρώναμε κάποια Αμερικανάκια μπας και δώσουν το κάτι παραπάνω. Αμερικανάκια έστω σαν και αυτά που είχε η Κύμη που στην καλή τους μέρα μπορούν να τα βάζουν ακόμη και από το σπίτι τους…

Δεν έχει νόημα να περιμένουμε κάποιο μαγικό για να διορθωθεί αυτό το χάλι. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνο ποιοτικό αλλά και ποσοτικό. Αναγκαστικά όταν είσαι μείον 3 παίκτες εξαρχής, μείον 4 στην πορεία λόγω τραυματισμού, μείον 5 λόγω "κακής βραδιάς" και μείον 6 λόγω αδιαφορίας τότε παίκτες που θα έβαζαν απλά την πινελιά τους στη φετινή ομάδα λογικό είναι να μην μπορούν να ανταποκριθούν. Καλές οι διαβεβαιώσεις ότι όλα θα λυθούν αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει ο μεγαλομέτοχος να κατανοήσει ότι υπάρχει και μια ομάδα που παλεύει πάνω στο παρκέ και το μόνο που καταφέρνει ως τώρα είναι να μας γεμίζει με απογοήτευση και πίκρες.